’t Is moeilijk om uit te leggen hoe dat voelt, zwanger zijn. Soms is het leuk, meestal is het bizar, en op dit moment is het ronduit lastig. Het is alleszins geen roze wolk. En maar goed ook, want ik heb een hekel aan roze.

Het is wel speciaal, vind ik. Beseffen dat er daar iets leeft en groeit, is de grootste mindfuck ooit. Die eerste echo is dan ook iets dat ik moeilijk kan beschrijven. We zijn daar buiten gegaan met een bepaald soort enthousiasme dat alleen voorkomt op zo’n moment. En met het besef dat we de volgende keer Kerst zullen vieren met z’n drieën. (Mindfuck had ik al gezegd zeker?)

Willen of niet, na die eerste echo wordt de machine in gang gezet. De machine van elke maand naar de gynaecoloog, duusd keer bloed laten trekken, o-ver-al (nutteloze en branded) goodies meekrijgen tot ze uw strot uit komen, een geboortelijst samenstellen en proberen om het noodzakelijke van de geldklopperij te scheiden, massa’s papierwerk invullen, de babykamer inrichten, geboortekaartjes maken, lekkere suikerbonen zoeken,… En een naam kiezen, het moeilijkste van al.

Voor de rest is het niet zo speciaal. Life as usual, met uitzondering van een paar mooie momenten. Het moment waarop je beseft dat het niet je protesterende darmen zijn die je voelt maar een spartelend ventje, bijvoorbeeld. Of het moment waarop je lief dat ook kan voelen en er een zalige glimlach op zijn gezicht verschijnt.

Vanaf maand acht begint het lastiger te worden. En eigenlijk mag ik niet eens klagen, want het is allemaal zo vlot gegaan. Geen last gehad van ochtendmisselijkheid, geen zwangerschapsdiabetes, en ik ga nog steeds met de fiets naar het werk. Maar sinds een paar weken ben ik écht aan het aftellen – ik wil mijn lijf weer voor mezelf. Ik hou er niet van als mijn eigen lichaam me beperkingen oplegt, en dat is nu juist wat 2,5 kg aan baby en een zere onderrug doen.

Gelukkig begint het te korten. Nog exact een maand te gaan als, die kleine op de uitgerekende datum geboren zou worden.
En eigenlijk begint het dan pas.

  • Resaarcle

    Zo spannend! Ik zou het ook gerust nog een keer of 12 willen doen, zo’n zwangerschap. 😄